“Ben”den ibaret…

Ben,
Kamışın kâğıtta bıraktığı iz idim…
Kimine hata;
Kimine, yazıda nota…
Bir yazımlık mürekkep idi ömrüm,
Tek harfte sonsuzlaşan…
Susuşuyla haykıran, dünyaya…
Sükût bildiğim…
Susuşuna âşık olduğum…
“Ben”…

Ben,
Sessiz iklimlerde çağlayan…
Çağladıkça yanan,
Sonsuzluk ateşinde…
“Ya ol; ya öl!” diye soluyan…
Her zaman olan;
Her zaman ölen…
Ben.
Ben,
Kağıda ruh katan,
Ruhuma aşk…

Ben,
Kendi yolunda bir bedevi işte…
“Fani” de gizli esrarı…

Emrah YILDIRIM